The Beau Hunks

 'The best thing from Holland since the tulips', schreef Newsweek over de Nederlandse band The Beau Hunks naar aanleiding van hun eerst verschenen cd in Amerika  Hun concept, op het grensvlak van jazz en amusementsmuziek (1910-1942), was uniek, hun stijl onderscheidend en hun uitvoering zeer professioneel. De naam was afgeleid van de Laurel en Hardy film: Beau Hunks uit 1931. Oprichter/bassist Gert-Jan Blom speelde in The Izzies, een kwartet (Jan Robijns-piano, Theo Pieterse-slagwerk, Ton van Bergeijk-gitaar, Gert-Jan Blom-basgitaar) dat voor de VPRO radio werkte. VPRO programmamaker Piet Schreuders vroeg het kwartet om deuntjes uit de L&H films op hun programma te zetten. Dat viel bij de Izzies erg in de smaak. Trompet, saxofoon en viool werden aan de bezetting toegevoegd en zo ontstonden The Beau Hunks, met als doel de muziek uit de films opnieuw tot leven te brengen. Ze traden in 1992 voor het eerst op in het Amsterdamse Tuschinski Theater ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van Oliver Hardy. De muziek in de Laurel&Hardy films kwam grotendeels van de componisten Leroy Shield en Marvin Hatley, die alle muziek voo de films uit de Hal Roach Studio's componeerden, maar vreemd genoeg niet op de aftiteling van de films werden genoemd. De bladmuziek werd nooit gepubliceerd.  De orkestpartijen waren niet beschikbaar en moesten opnieuw door analyse van de soundtracks genoteerd worden. Piet Schreuders knipte in de studio de soundtracks in stukjes, nam ze opnieuw op en monteerde de composities weer tot een geheel.
In samenwerking met arrangeurs/muzikanten Peter Stöve, Robert Veen, Menno Daams en Jan Robijns werd de zo gereconstrueerde muziek opnieuw, puur op het gehoor, op papier gezet en door The Beau Hunks in 1992 en 1993 succesvol op twee cd's uitgebracht.
Met veel enthousiasme werden meerdere projecten door de band gerealiseerd. De bezettingen werden op verschillende wijze samengesteld, afhankelijk van wat er nodig was. Na twee cd's met filmmuziek van de Dikke en de Dunne werd de muziek van The Little Rascals films op cd gezet De Amerikaanse pers reageerde enthousiast. De Rascals waren in Amerika nog zeer populair; veel Amerikanen hadden de films in hun jeugd gezien. Er werden dan ook direct meer dan 35.000 exemplaren van de cd's verkocht. Sommige Amerikaanse recensenten vonden het merkwaardig dat een band uit Europa, 'ergens in de buurt van Denemarken', deze muziek moest herontdekken!

Muzikaal leider Gert-Jan Blom, naast Piet Schreuders de drijvende kracht achter de Hunks had, na zorgvuldig onderzoek in Amerikaanse archieven, een volgend project op het oog: geen filmmuziek, maar small-band composities van Raymond Scott (1908-1994), een inventieve, vergeten Amerikaanse componist. Scott Hij dicteerde tijdens de repetities de partijen voor zijn musici vanaf de piano Dat leverde vaak moeilijk te spelen passages met onverwachte versnellingen en overgangen op. Voor het Raymond Scott Quintette kon het niet moeilijk genoeg zijn.
Saxofonist  Robert Veen en trompettist Menno Daams noteerden op het gehoor de noten vanaf 78 toeren platen en radio opnamen en studeerden de partijen in met The Beau Hunks musici. Langzamerhand ontwikkelden zij 'een diepe afkeer' voor Raymond Scott vanwege de uitzonderlijke moeilijkheidsgraad van zijn muzikale escapades. Je moest minstens zo goed zijn als Scotts eigen muzikanten om de composities te kunnen spelen. Drummer Louis Debij verdiepte zich anderhalf jaar lang in de stijl van de slagwerker van het Raymond Scott Quintette, Johnny Williams (vader van de huidige filmmuziek componist John Williams) een kruising tussen een jazzmuzikant en een circusdrummer. Het loonde de moeite: sommige Beau Hunks zeiden dat ze na de cd-opnamen als betere muzikanten de studio uitkwamen!
De Hunks speelden zoveel mogelijk op de instrumenten uit de tijd van de Raymond Scott opnamen. Extra aandacht werd besteed aan de juiste tempi en de dynamiek. Bijvoorbeeld bij een trompetsolo met demper werd het volume van de andere instrumenten teruggebracht in plaats van het volume van de trompet op te draaien. Er werd zo weinig mogelijk van studio-electronica gebruikgemaakt ten gunste van de natuurlijke klank van de instrumenten. De Amerikaanse pers schreef dan ook dat de cd's van The Beau Hunks zo mooi naturel klonken.
Er volgden andere uitdagingen met composities van de Amerikaanse componisten Edward MacDowell en Ferde Grofé. Gert-Jan Blom stuitte bij zijn bezoeken aan het Paul Whiteman Archive in Williamstown USA voor het Ferde Grofé project op de Paul Whiteman Soctette arrangementen uit 1939. Grote orkesten raakten in die tijd uit de mode en Whiteman deelde zijn orkest op in kleinere ensembles, zoals het Soctette, een groep van negen saxofonisten met ritmische begeleiding. Blom kopieerde de bladmuziek en nam het mee naar Nederland. De Beau Hunks saxofonisten Robert Veen en Ronald Jansen Heijtmajer reageerden uitermate enthousiast.  Ze kenden de Whiteman plaatopnames en nu hadden ze de nootjes!
Een bezetting van 9 saxofonisten werd bij elkaar gebeld en The Beau Hunks Saxophone Soctette was geboren. Met deze groep werden twee prachtige cd's opgenomen
Er ontstond een samenwerking met het Metropole orkest. Gert-Jan Blom werkte sinds 1992 als producer voor dit orkest. Bij zijn bezoek aan het Paul Whiteman Archive vond hij de composities die Raymond Scott had geschreven voor de Chesterfield radio-uitzendingen van het Paul Whiteman Concert  Orchestra tussen 1937en 1938. Die waren niet op de plaat gezet.
The Beau Hunks deden dat alsnog maar even met het Metropole Orkest!
In 1999 nodigde saxofonist Robert Veen de eerste altsax van het Paul Whiteman Soctette, de 86-jarige Al Gallodoro, uit voor een optreden op het Breda Jazz Festival met The Beau Hunks Saxophone Quartet. Saxofonist Ronald Jansen Heijtmajer: "Het gaf een apart gevoel om naast de eerste alt van het Whiteman orkest te zitten, die zijn sax uit zijn 30er jaren koffer haalde."
Met Gallodoro werd de cd Out of Nowhere opgenomen, een uniek document.
Niet voor niets kwalificeerde Gert-Jan Blom The Beau Hunks als een 'documentary orchestra' en niet als een oude stijl jazzband. Tussen 1992 en 2000 runde hij het orkest als een merk, waaronder allerlei verschillende projecten konden worden ondergebracht. Er werden tot op de noot perfecte weergaven gespeeld van muziek die in veel gevallen niet eerder commercieel beschikbaar was.
Blom: "Ik heb mijn hele lijst kunnen afwerken, heb veel gereisd, archieven bezocht en projecten opgezet. We stonden in het Concertgebouw, we speelden in Engeland, we waren op de Nederlandse en Amerikaanse radio en op de VPRO televisie in Nederland. Elvis Costello kocht onze complete, door het Basta label uitgegeven cd-catalogus voor zijn schoonvader, de vader van jazz zangeres Dianne Krall, Een NASA-astronaut nam de cd On To The Show mee de ruimte in en luisterde naar de muziek uit zijn jeugd, terwijl hij in gewichtloze toestand boven de aarde zweefde. In Nederland wonnen we een Edison. Ik vond het een mooi resultaat, tijd voor iets nieuws."

Blom stopte ermee en daarmee kwam er helaas een eind aan The Beau Hunks, die een tot op heden ongeëvenaarde prestatie in hun genre hebben geleverd. In 2010  is er nog een cd uitgekomen van The Beau Hunks Saxophone Quartet met de titel Style and Chuckles onder de regie van Robert Veen.  Op de vraag of er in de toekomst nog interesse zal bestaan voor vintage jazz of aanverwante muziek zei hij:
"Onze kracht was muziek te maken van hoge kwaliteit voor een wereldwijde, maar kleine groep liefhebbers. Zij blijven zich ontfermen over dingen van 'vroeger' die voor hun van belang zijn. Of het nu om oude auto's gaat of antiek of obscure muziek. Het internet is daar de etalage voor.

Project/cd/dvd lijst:

-1992 The Beau Hunks play The Original Laurel&Hardy Music volume 1
-1992 The Beau Hunks play The Curse of an Acing Heart CD Single
-1993 The Beau Hunks play The Original Laurel & Hardy Music volume 2.
-1993  The Beau Hunks: Gangway Charlie.
-1994  The Beau Hunks Sextette; Celebration On The Planet Mars, a tribute to Raymond Scott
-1995  The Beau Hunks play The Little Rascals Music
-1995  The Beau Hunks play More Little Rascals Music: On To The Show
 -1996 The Beau Hunks, Fingerbustin', met saxofonist Ronald Jansen-Heijtmajer in de hoofdrol
-1996  The Beau Hunks Sextette Manhattan Minuet, a Tribute to Raymond Scott
-1997 The Beau Hunks Woodland Sketches van Edward McDowell
-1998 The Beau Hunks  The Modern American Music of Ferde Grofé.
-1998  The Beau Hunks Saxophone Soctette, met o.a. In a Mist en Candlelight
-1999  Het Metropole Orkest, featuring The Beau Hunks Saxtette voor uitvoering van The Chesterfield Arrangements van componist Raymond Scott.
 -1999 The Beau Hunks: Out of Nowhere, met de legendarische altsaxofonist Al Gallodoro.
- 2000 Het Metropole Orkest featuring The Beau Hunks Saxtette met filmmuziek van de Laurel en Hardy comedy film Our Relations.
-2001 The Beau Hunks At the Concertgebouw, Their Purple Moment. (dvd)
 -2003 The Beau Hunks Saxophone Soctette, Contrasts met o.a. In the Dark en Imagination
-2010 de laatst CD met de titel Style And Chuckles onder regie van saxofonist Robert Veen

Bronnen:
-Wikipedia The Beau Hunks
-de Volkskrant 18-10- 1996 Erik van den Berg
-de Volkskrant  5-04-2001  Pay-Uun Hiu
-Interview met Ronald Jansen Heijtmajer 19-06-2020
-Interview met Gert-Jan Blom 27-06-2020